گاه نبشتک های یک ننر زده ی آینده دار

A Visit from the Goon Squad

2011-11-19T17:19:00.003+03:30

دو سه هفته‌پیش خواندن کتاب "ملاقاتی با دسته‌ی گردن‌کلفت‌ها"ی جنیفر ایگان را به‌پایان بردم. یک رمان استثنایی و متفاوت. طبق برنامه‌ی قبلی خواستم ترجمه‌ی کتاب را بی‌اغازم، اما یک تجربه‌ی تلخ تکرار شونده تا امروز مانع شده است. دو سال قبل ترجمه‌ی رمان سیاه‌آب جویس کارول اوتس و سال گذشته رمانی از فیلیپ راث را آغاز کردم، اما در هردو مورد در همان اوایل کار، کتاب با ترجمه‌ی دوستان دیگر بیرون آمد (و اتفاقن هردو مورد ترجمه‌هایی خوب و دوست‌داشتنی از کار درآمده بودند). مشکل این‌جاست که ظاهرن هیچ راه مشخصی برای دانستن این‌که چه کتاب‌هایی و توسط چه کسانی در دست ترجمه است وجود ندارد و تنها روابطی و با از این‌ور و آن‌ور پرسیدن شاید بشود چیزهایی فهمید، که آن‌هم درمورد افرادی مثل من با روابط کم و محدودی دارند تقریبن غیرممکن است.

همین تجربه‌ی تکراری باعث شده‌است که تصمیم بگیرم باوجود علاقه‌ی شدیدی که در خودم برای برگردان این رمان خوب و ارائه‌ی هرچه سریع‌تر آن به جامعه‌ی کتاب‌خوان ایران احساس می‌کنم، تا با ناشری صحبت نکرده‌ام و رسمن از طرف نشر ترجمه‌ی کتاب اعلام نشود، کار را شروع نکنم. که بازهم از آن جایی که باوجود چندین سال تجربه‌ی ترجمه‌ی ادبی، به تازگی تصمیم به انتشار کارهایم گرفته‌ام، نه با قواعد مرسوم در فضای نشر در داخل ایران آشنا هستم، و نه تمایل و اعتقادی به رابطه بازی. گویا برای مترجمانی در وضعیت مشابه من، هرچه‌قدر هم که کیفیت و سطح کارشان بالا باشد، تنها راه این است که ترجمه‌ی کتابی را در دست بگیری، امیدوار باشی دوستان دیگر همزمان درحال ترجمه‌ی آن کتاب نباشند، و تازه پس از پایان یافتن ترجمه، بیافتی به دنبال ناشر مناسب ( که این بخش از کار هم خود داستان‌ها دارد برای خودش).

با این حال قصد دارم برای علاقه‌مندان و دوستانی که احیانن به‌دنبال خواندن یک شاهکار مدرن به زبان انگلیسی یا آلمانی هستند (به تازگی ترجمه‌ی آلمانی کتاب هم در برلین منتشر شده است)، چند خطی درباره‌ی کتاب بنویسم:

کتاب از 13 فصل مجزا تشکیل شده است. فصل‌های کتاب قبل‌تر به عنوان داستان کوتاه در نشریات مختلف چاپ شده اند. اما خود ایگان اصرار دارد که کتابش یک رمان است و نه مجموعه‌ای از داستان‌های به‌هم پیوسته. محور مشترک و عنصر اساسی پیوند دهنده‌ی داستان‌ها و فصل‌های کتاب، دو شخصیت بنی و ساشا هستند؛ بنی سالازار، تهیه کننده‌ی مشهور موسیقی راک و ساشا، دستیار و دست راست او. در 13 فصل رمان، به‌شکلی مقطع و درهم‌تنیده با مقاطع و زوایای متفاوت زندگی و شخصیت این دو، و ده ها شخصیت فرعی دیگر آشنا می‌شویم. بن‌مایه‌ی مهم دستان موسیقی راک و فضای تولید آن در دهه‌های مختلف است. در هیچ یک از فصل‌های کتاب راوی و زاویه دید تکراری وجود ندارد و نوآوری و بداعت در نحوه‌ی روایت و تنوع زبانی در تمام بخش‌های کتاب به‌راحتی رصد می‌شود. استفاده از شگرد روایتی گراف و اسلاید در فصل دوازدهم، اوج خلاقیت‌های روایتی نویسنده را نشان می‌دهد.

بسیار می‌توان گفت و نوشت از این پدیده‌ی ادبیات داستانی سال 2011. اما تصور می‌کنم برای کتابی که هنوز نسخه‌ی ترجمه شده‌اش درنیامده، تا همین حد معرفی کفایت می‌کند.

در انتها همین بس که به اعتقاد نگارنده‌ی این سطرها، تمامی تحسین‌ها و جوایزی که در سال گذشته از/به کتاب خانم جنیفر ایگان شد/تعلق گرفت، گوارای وجودش باشد.

به اعتقاد من، اگر قاعده‌ی احمقانه‌ی "چون پولایتزر داد دیگه من نمیدم بهش جایزه‌ی اولو!" نبود، قلم فاکنر هم جایزه‌ی اولش را چون پولایتزر و کتاب سال به کتاب فوق می‌داد.

جین مارشال در گاردین می‌نویسد: "این یک رمان بی‌نهایت تاثیر گذار است، اندوهگین، بامزه، و سرشار از فرزانه‌گی. این کتاب، به‌تنهایی جنیفر ایگان را به یکی از بزرگان ادبیات داستانی جهان تبدیل کرده است."

به بهانه‌ی لب بر تیغ رمان تازه‌ی حسین سناپور

2011-08-05T02:26:00.003+04:30

دیروز لب برتیغ حسین سناپور را تمام کردم. در آغاز احساسات متناقضی داشتم، اما درنهایت آن‌چه پس از گذشت 30 ساعت، و در این دقایق حالا بر ذهنم غالب است، افاضه‌ می‌نویسم این‌جا:

لب برتیغ رمانی‌ست متفاوت با آثار منتشرشده‌ی قبلی از سناپور. در بررسی منصفانه‌ی اثر به‌زعم من باید این نکته را مدنظر قرار داد، که ژانر رمان لب برتیغ (با تعدیل مواضع احیانن ضد ژانرمان)، جنایی و تریلر است. در این یادداشت قصد دارم به‌جای تمرکز بر زبان و برشمردن ضعف‌های احتمالی نثر در اثر مزبور، به نکته‌ی مثبتی بپردازم که در نقدهایی که تا امروز بر این کتاب نوشته شده، یا اشاره نشده، و یا اگر شده، من نخوانده‌ام. در یک جمله بزرگترین مزیت لب برتیغ، و موفقیت بزرگ نویسنده در نگارش آن، این است: "درآوردن یک رمان جنایی خوش ساخت و به‌اصطلاح سرپا." در این قحطی که در جریان داستان‌نویسی ایران در تألیف و نگارش ژانرهای بیشمار و متنوع داستانی وجود دارد، تلاش داستان‌نویس موفقی چون آقای سناپور در خروج از فضای شناخته‌شده‌ی کارهایش و تجربه در این نوع کار که مابه‌ازا های موفق در ادبیات داستانی فارسی یا ندارند، یا اگر هم دارند بسیار اندکند، بسیار قابل تحسین است. کاری نداریم که بدون‌شک لب برتیغ نمونه‌ی بهترین رمان جنایی نیست که می‌توان در زبان و ادبیات فارسی خلق کرد، کاری نداریم که شاید تا خلق یک شاهکار ادبی در این ژانر، خیلی مانده و هنوز شاید تجربه‌ها و تلاش‌های بسیار این‌گونه باید ازسوی داستان‌نویسان توانای معاصر انجام پذیرد. چیزی که می‌خواهم بگویم این است، که ادبیات داستانی ما این روزها بسیار نیازمند تنوع و تلون مزاجی و ژانری‌است. روده‌درازی نمی‌کنم، کافی‌ست برای چند دقیقه چشم‌هایتان را ببندید و نمونه‌های موفق داستان و رمان ایرانی که در این ده سال مثلن خوانده‌اید را، مرور کنید، سپس خیلی کوتاه و مختصر شاهکارهایی را که در ژانرهای متفاوت در ادبیات معاصر داستانی جهان می‌شناسید و خوانده‌اید، در ذهن‌تان بشمارید، همین؛ تفاوت در کمیت و تنوع ژانرها آن‌قدر فاحش است و شدت نور آن‌چنان زننده، که چیز دیگری برای اضافه‌کردن نمی‌ماند.

پ.ن. چه‌قدر این صفحه به تغییر نیاز دارد؛ حالا بعد از یک سال احساس می‌کنم اگر نتوانم سر تا پایش را عوض کنم، اساس‌کشی محتوم به‌نظر می‌رسد!

به بهانه ی چاپ رمان سیاهاب با 7ماه تأخیر : افسوس و آه

2008-07-15T00:13:00.006+04:30

اوایل سال گذشته می خواستم رمان Black Water جویس کارول اوتس را ترجمه کنم، بلافاصله شروع به خواندن متن اصلی کردم اما به اواخر رمان که رسیدم شنیدم کار ترجمه شده و در نشر افق در حال ویراستاری و انجام مقدمات چاپ است. دیروز کار ر ا که توسط آقای مهدی غبرایی و با عنوان سیاهاب منتشر شده خواندم. بی انصافی است که بگویم ترجمه خوب در نیامده است، که حقیقتن برگردان یکدست و تمیزی است. تنها ایراد کار به زعم من - که هیچ ربطی به توان و مهارت فنی مترجم ندارد - شتابزدگی است که در امر ترجمه صورت گرفته است، موردی که شخصن، به عنوان فردی نسبتن آشنا به فضای نشر و وضعیت چاپ کارهای ترجمه و دستمزد ها و قراردادهای پایینی که با حتی مترجم های متعهد،خوش نام و کاربلد بسته می شود، کاملن درکش می کنم. وقتی می دانی برای ترجمه ی کتابی که قرار است پنج ماه وقتت را بگیرد،مبلغی به تو خواهند پرداخت که کفاف یک ماهت را هم نمی دهد، خیلی عجیب نیست که بخواهی همان کار را دو ماهه تمام کنی! چه می توان گفت بیش از این جز آهی و افسوسی که این روزها بسامد واژگانی اش فضای این سرزمین را تسخیر کرده است! افسوس و آه!

فیلم خوب ببینیم

2008-06-02T17:13:00.011+04:30

بعد از این در این صفحه، هر ماه به تناوب و به شیوه ی قطره چکان فیلم ها و کتاب ها و شاید موسیقی های تازه عرضه شده ای را که ارزش دیدن،خواندن و شنیدن دارند معرفی خواهم کرد. سهیم شدن لذت های این چنینی با شما دوستان فرهیخته، قلم به دست و متن خوار، شادم می کند. این خوراک های سینمایی پیشنهادی نیمه ی اول خرداد :

1- Before The Devil Knows Your Dead
کارگردان:سیدنی لومت - نویسنده:کلی مسترسون - ژانر: تریلر،جنایی،رازآلود - بازیگران اصلی : اتان هاوک،فیلیپ سیمور هافمن
ارزش فیلم از نگاه من : 8/10
فیلمی متفاوت با کارهای پیشین سیدنی لومت... نیاز مالی... شکست زمان... روایت معکوس... نقش تصادف... سرقت... خانواده... خیانت... پلیس...
-----------------------

2- Le Scaphandre et le Papillon

(The Diving Bell And The Butterfly)

کارگردان:جولین اشنابل - نویسنده فیلم نامه:رونالد هاروود - نویسنده رمان : ژان دومینیک باوبی - ژانر:بیوگرافی ، درام - بازیگران اصلی : ماتیو امالریک،امانوئل زاینر، ماری ژوزه کروزه

ارزش فیلم از نگاه من : 8/10

دیدن این فیلم را فقط به کسانی توصیه می کنم که جذابیت،تعلیق و کشش دراماتیک پلات روایت برایشان در درجه ی دوم قرار دارد. مخاطبانی که بیشتر به دنبال تجربه های بصری و سینمایی تازه و موقعیت های ارتباطی متفاوت هستند . این فیلم در بخش مسابقه ی جشنواره ی کن برنده ی نخل طلا شد و تا کنون در جشنواره های مختلف بیش از 35 جایزه دریافت کرده است.

Tropa De Elite -3

((Elite Squad

کارگردان:ژوزه پادیلها - نویسنده فیلم نامه : براولیو مانتوانی - نویسنده کتاب : آندره باتیستا - ژانر : اکشن،تریلر ،درام - بازیگران اصلی : واگنر مائورا، آندره رامیرو ، کایو جونکویرا، ماریا ریبریو

ارزش فیلم از نگاه من : 8.5/10
برنده ی خرس طلای کن و 11 جایزه ی دیگر از جشنواره های معتبر. محصول برزیل . 118 دقیقه. در ادامه ی پیشرفت و دوران طلایی نوزایی سینمای آمریکای لاتین، این بار این تریلر بی نظیر از سینمای برزیل تحسین جهانیان را برانگیخت. به جرأت پر سر و صداترین فیلم سینمای جهان- اروپا و آمریکا در سال 2007. به گمانم فیلم قابلیت جذب و جلب رضایت همه طیف های مخاطب سینما را دارد، دیدنش را به سختی توصیه می کنم!

----------------------------------------
The Air I Breath -4
کارگردان : جیهو لی - نویسنده : جیهو لی، باب د روزا - ژانر : درام، رومانس، تریلر - بازیگران اصلی : کوین بیکن، جولی دپلی ، اندی گارسیا ، برندن فریزر ، سارا مایکل گلر
ارزش فیلم از نگاه من : 8.5/10

محصول مشترک مکزیک و آمریکا. 96 دقیقه. 4 روایت... عشق،اندوه،لذت،شادی... موازی، متقاطع، مدور... در جستجوی راه فرار... معجونی از لحظه های اوج بازیگری... 4 سوپر استار... بازگشت به پرسش بنیادینی که اساس بسیاری از ساختارهای شبه پست مدرن فیلم های دهه ی 90 و دهه ی حاضر بوده است... لحظه ها، تصادفات و انتخاب ها... زندگی... شانس! حتمن ببینید!

2008-02-25T22:45:00.002+03:30

هفته ای که گذشت هفته ای به تمامی سینمایی بود برای من، شش فیلم دیدم که جز یکی بقیه شان خوب و بسیار خوب بودند و پس از هفته ها که از دیدن هیچ کاری به اندازه ی کافی محظوظ و متأثر و مپتوک نشده بودم، نه یکی که چند پتک دوست داشتنی بر جمجمه ی منتظرم فرود آمدند. اسم می برم که اگر ندیده اید ببینید حتمن، و البته وزن و نیروی پتک های دوست داشتنی مزبور را هم اعلام می کنم که حساب شده انتخاب کرده و دچار بحران های ناشی از مواجهه با اثر هنری نشوید که زورش از مخاطبی که در آن لحظه ی به خصوص شما هستید بیشتر باشد.

No Country For Old Men ; Dir: Ethan & Joel Cohen 10/10
The Man From Earth ; Dir: Richard Schenkman 10/10
C.R.A.Z.Y. ; Dir: Jean-Mark Vallee 9/10
There Will Be Blood; Dir: Paul Thomas Anderson 9/10
Se, Jie (Lust,Caution); Dir: Ang Lee 9/10
Sweeny Todd; Dir : Tim Burton 8/10

دلم می خواست نقد یا حداقل ریویو! کوچکی بر هر یک از آن ها می نوشتم اما ، به همان دلیلی که مادارم می کند به شما پیشنهاد بدهم هرگز چند شاهکار را با فاصله ی کوتاه از هم نخوانید و نبینید ، نمی توانم بنویسم! فقط همین مختصر که اولی دومین فیلم کن 2007 و برنده ی همه ی جوایز اصلی و مهم اسکار امسال که همین دیشب خاتمه یافت؛ دومی برنده ی جایزه ی اول فستیوال رد؛ سومی برنده ی 24 جایزه از جمله لوکارنو؛ چهارمی 3اسکار 2007 ؛پنجمی برنده ی شیر طلای ونیز 2006 و آخری به اعتقاد من پس از ادوارد دست قیچی بهترین کار مغضوب همیشگی اسکار است!

باد در علفزارها می پیچد

2008-02-05T22:17:00.000+03:30

1- امشب اولین فیلم جشنواره ی امسالم را دیدم؛ "باد در علفزارها می پیچد" خسرو معصومی. اگر فیلم قبلی معصومی،رسم عاشق کشی را دیده اید می توانید بپندارید فیلم مزبور را نیز تماشا کرده اید. تکرار به زعم من ضعیف تر رسم عاشق کشی بود این فیلم.لوکیشن فیلم کاملن همان است که در رسم... بود، همان دهکده ی کوهستانی با همان اهالی ترک زبان که همگی به نوعی درگیر فروش و قاچاق چوبند.همان قاچاقچیان مسلط بر دیگر روستاییان و کارگران. عشقی از همان نوع رسم ...: پسری از بیرون وارد روستا و دلباخته ی دختری اهل آن جا می شود، و جالب آن که بازیگر نقش پسر و دختر همان هایی اند که در رسم... نیز بودند.نتیجه آن که اگر بخواهم شباهت ها و بعضن همسانی های دو فیلم را تک تک عنوان کنم پیامدش بیش از آن چه ممکن است فکر کنید به سوختن وقت من و شما منتهی خواهد شد.
اما فیلم با وجود تکراری بودن حتی برای کسانی که رسم... را دیده اند نیز جذابیت های بسیاری دارد.داستان گویی پرقدرت کار که باعث می شود در زمان تماشای آن،فراموش کنی با صحنه هایی مواجه هستی که انگار قبلن جایی آن ها را دیده ای. انگار کن کارگردانی مثلن یکی از فیلم های خوبش را دوباره تدوین کند... مخلص کلام این که باد در علفزار می پیچد تنها آن دسته از مخاطبان جدی سینما را راضی خواهد کرد که دوست دارند فیلم های خوبی را که دیده اند،دوباره تماشا کنند، و ساده تر این که اگر رسم عاشق کشی را دیده اید و حوصله ی دوباره دیدن حتی فیلم های خوب را ندارید، می توانید قید رفتن به سینما(احتمالن نوبت اکرانش می افتد به پاییز 87) و دیدن این فیلم خوش ساخت اما تکراری را بزنید.

2- داستانی از ای.سی.ازوندو به نام نامه ای از خانه ترجمه کرده ام که در شماره ی جدید سینما و ادبیات منتشر خواهد شد.

3- سعی خواهم کرد گزارش فیلم های دیگری را که در جشنواره خواهم دید اینجا بگذارم (هرچند مختصر، چون به نظرم نقد فیلمی که هنوز اکران عمومی نشده، آن هم در وبلاگ چندان جالب نیست).

2008-01-10T03:06:00.000+03:30

از آن جایی که فعالیت های من حوزه های متفاوتی را در بر می گیرد که هر کدام استقلال ،تاریخ و هویت جداگانه و گاهن متباینی دارند،تصمیم گرفته ام آن ها را به تفکیک نسبی و به جای یک صفحه ی متمرکز در سه صفحه ی جدا از هم کار کنم.

شعر،داستان و نقد : http://musmusk.blogfa.com

ترجمه : http://musmuska.blogfa.com

گاه نوشته ها و درد دل ها : همین جا

منتظر خواندن نظرات دوستان فرهیخته ی امروز و فردا در هر سه صفحه ام خواهم بود

سونیا سانچز

2007-12-22T23:47:00.000+03:30

سونیا سانچز* شاعر آفریقایی-آمریکایی منتسب به جنبش هنر سیاه*،9 سپتامبر 1934 در ویلسونیا بنیتا درایور* در بیرمینگهام،آلاباما به دنیا آمد.او بیش از یک دوجین کتاب شعر منتشر کرده است و چند تایی هم نمایش نامه و کتاب کودک.

وقتی سانچز هنوز یک ساله بود مادرش مرد و او را برای زندگی به مادربزرگ پدری اش سپردند.در 1943 به هارلم* نقل مکان کرد تا با پدر،مادر و نامادری اش که زن سوم پدرش بود زندگی کند.در 1955 لیسانس علوم سیاسی اش را از دانشگاه هانتر* دریافت کرد،در حالی که دوره های نگارش خلاق بسیاری را به پایان برده بود.بعدتر او مدرک فوق لیسانسش را از دانشگاه نیویورک گرفت،جایی که بعدها به همراه لوئیس بوگن* به تدریس شعر پرداخت.سانچز با اتریش نایت* شاعر ازدواج کرد و از او صاحب سه فرزند شد.این ازدواج به جدایی انجامید.در 1974 به سازمان امت اسلام* پیوست اما سه سال بعد از آن خارج شد چون به این نتیجه رسید که حقوق زنان با سازمان سازگاری ندارد.

سانچز در بیش از هشت دانشگاه آمریکا درس داده و بیش از پانصد کلاس درس را در سراسر آمریکا از جمله هاروارد تدریس کرده است.او از برگزاری رشته ها و دوره های مطالعاتی مربوط به سیاهان حمایت کرد و اولین کسی بود که رشته ای بر پایه ی زنان سیاه پوست و ادبیات آمریکا خلق و آن را تدریس کرد.او اولین کسی بود که در سال اول کارش در 1977 به ریاست دانشگاه تمپل* رسید.جایی که تا زمان بازنشستگی اش در سال 1999 دارنده ی کرسی لورا کرنل* بود.او اکنون به عنوان شاعر مدرس در دانشگاه تمپل اقامت دارد.

او شعرهایش را در آفریقا،کشورهای حوزه ی کارائیب،چین،اروپا،نیکاراگوئه، کوبا و ... خوانده است.او در دهه ی نود در کانال سی بی سی، شوی تلوزیونی بیل کازبی* حضور یافته است.

سانچز از اعضاء با نفوذ جنبش برابری حقوق شهروندی* و جنبش هنر سیاه* بود.او مدافع و وکیل مردم بود.او عضو کنگره ی برابری نژادی* بود،جایی که برای اولین بار مالکوم ایکس* را ملاقات کرد.او کتاب ها و نمایشنامه های بسیاری برای زندگی ودرگیری های مردم سیاه آمریکا نوشت.او دو گلچین ادبی با عنوان ادبیات سیاه تهیه و ویراستاری کرده است؛ "ما جادوگران واژه ایم:25 داستان از نویسندگان سیاه آمریکایی" و "360 درجه سیاهی به سمتتان می آید" .سانچز علاوه بر این ها برای تلفیق خلاقانه ای که از سبک های موسیقی مانند بلوز و سبک های سنتی شعر هم چون هایکو* و تانکا* انجام داده است، معروف است.ضمنن او علاقه داشت که املا و هجی کلمات را اشتباه بنویسد،سانچز این کار را برای اودر سال 1969 جایزه ی پن را دریافت کرد.جایزه ی انجمن ملی آموزش را در1977-1988 دریافت کرد. او همچنین جوایز آکادمی ملی،آکادمی هنر و بورسیه ی اهدایی ملی هنر را در سال های 1978-1979.در سال 1985 سانچز جایزه ی کتاب آمریکا را برای کتاب دوست دخترها و نارنجک ها کسب کرد.علاوه بر این ها سانچز جایزه ی ویژه ی خدمات اجتماعی را از سناتور ایالت دریافت کرد و جوایز لوکرشا مات* ، جایزه ی فرمانداری به پاس انسان دوستی و جایزه ی صلح و آزادی از اتحادیه ی بین المللی زنان را به دست آورد.

از کتاب های مهم دیگر او می توان به مجموعه شعرهای بازگشت به خانه(1968)، ما مردمان بددددد(1970)، شعرهای عاشقانه(1973)، زیر آسمان سوپرانو(1987)،زخم خورده در خانه ی یک دوست(1995)، و خاکستر(2001)، نمایش نامه های گربه های سیاه و لنگرگاه های نامساعد،

من سیاهم وقتی آواز می خوانم،آبیم وقتی نمی خوانم(1982)،بعدی برانکس است(1970)،آه ها ،اما این چطور رهایمان خواهد کرد؟(1975)، مالکولم/دیگر اینجا زندگی نکن(1979) ، کتاب های کودک و نوجوان این یک روز جدید است و یک سرمایه گداری صوتی ، نام برد.

----------------- ------ ------- -----------------

1-Sonia Sanchez

2-Black Arts Movement

3-Wilsonia Benita Driver

4-Harlem

5-Hunter College

6-Louise Bogan

7-Etheridge Knight

8-Nation of Islam

9-Temple University

10-Laura Carnell chair

11-Bill Cosby's CBS show in the 1990s

12-Civil Rights Movement

13-Black Arts Movement

14-Congress for Racial Equality

15-Malcolm X

16-haiku

17-tanka

18-Lucretia Mott

--------------------------------------------------------------------

هایکو

سونیا سانچز

ما ستاره هایی ناگهانی هستیم

من و تو منفجر می شویم در

پوست های آبی سیاه مان.

-------------------------------------------

نامه ی خصوصی شماره ی 3

سونیا سانچز

می دانی هیچ چیز ما را

جوان نگاه نخواهد داشت

نه مردان و زنان جوانی

که جوانی شان را

در آوازی سرد و کش دار

پرتاب می کنند.

ما آن چیزی هستیم

که هستیم چیزی که

هرگز گمان نمی کنیم که هستیم.

جغرافیای جسم دیگر

وحشی نیست.پژواک ها.

ما هم آهنگ حرکت می کنیم

تا آرام تر بو بگیریم.

پذیرفتنش خیلی سخت است

که گاهی وقت ها پس از نیمه شب

من خسته ام

از تمامی این ها.

ترجمه : آرش رادمنش

2007-11-28T17:11:00.000+03:30

به اطراف نگاه کنیم،باور کنیم

گری سوتو

چقدر عجیب است که ما می توانیم هر وقت بخواهیم آغاز کنیم.

با دو پا به خیابان گام می گذاریم.

با یک دست رز را می چینیم.

با یک چشم درخت هلو را بلند می کنیم

و با آن جلوی باد را می گیریم – شکوفه های سفید

زیر پایمان می ریزند.مانند امروز.من در حیاط

با دخترم آغاز کردم،

با همسرم که شمعدانی کاشته شده در گلدان را محکم می کرد،

واکنون در خیابان قدم می زنم،

ماتم برده است که قد خورشید

فقط تا بالای سقف رسیده است، و یک کودک

با روزنانه ای لوله شده آواز می خواند

و تریری* دارد مثل یک کک جست و خیز می کند

و از کنار نانوایی که می گذرم،کف دستی انگار،

مانند یک ستاره دریایی مکنده، به پنجره فشرده شده است.

ما سر خود را شلوغ می کنیم – این طور ، آن طور،

ما جایی که آفتاب هست

مشغول سایه سازی هستیم،و جایی که تنها صدا

آوای درختان است مشغول واژه سازی هستیم.

--------------------

1- نژاد بزرگی از سگ های عمومن کوچک و پشمالوی خانگی

ترجمه : آرش رادمنش

2007-11-16T18:31:00.000+03:30

زندگی این طور پیش می رود

گری سوتو

امروز زندگی برایمان بیست دلار خرج بر می دارد

پنج تا برای توپ بیس بال،چهار تا برای کتاب

یک مشت قهوه و دو شیربنی رولت،

کرایه اتوبوس ، رزین برای ویولون مادر ت.

خریدمان دارد تمام می شود.انعامی که

برای زن گارسن گذاشته ام چون بارانی فرو می ریزد،

احتمالن ریشه های نورس کودکی را آب می دهد ،

گربه ای ستیزه جو را که گلوله ی جورابش را و

رها نمی کند مگر جوجه ای برای خوردن موجود باشد.

تا جایی که من می توانم بگویم، دخترم، قضیه از این قرار است:

از نانوایی نان می خری ، از میوه فروشی پاکتی سیب ،و این اسکناس ها

به سمتی می روند تا به دیگران کمک کنند خودکار ،چسب قطره ای و بلیط برای

دیدن فیلمی بخرند که آن ها را از ته دل خواهد خنداند.

اگر ما ماهی طلایی بخریم ، کسی کلاه خواهد خرید

اگر ما ماژیک رنگی بخریم، کسی با خود جارویی به خانه خواهد برد،

خرید کوچکی این جا و آن جا ، دادن یک انعام

و زندگی همچنان ادامه خواهد یافت.گمان می کنم.

ترجمه ی آرش رادمنش

7/5/1386

2007-10-29T12:58:00.000+03:30

شنبه در کنار آبراه

گری سوتو

امیدوار بودم هفده سالگی خوشی داشته باشم

مدرسه ضربدری پررنگ بود در دفتر حضور و غیاب،

بعدازظهر یک شیپور چندشی هی می نواخت چون تیم ما

می خواست برنده شود آن شب.معلم ها به آب و آتش می زدند

برای سر درآوردن از کار ما.راهرو پر بود از

بوی بنجل ها و موهای نشسته. پس، دوستم و من

نشسته به آب نگاه می کردیم شنبه،هیچ کدام خیلی حرف نمی زدیم،

گرم می کردیم خود را با انداختن سنگ های بزرگ بر روی زمین خاکی

و احساس بدی به مان دست می داد از این که سان فرانسیسکو

تنها کارت پستالی است بر روی دیوار اتاق خواب.ما می خواستیم

برویم آن جا، آوتو استاپ زنان،زیر آخرین دسته پرندگان مهاجر

و با مردمی باشیم که چیزی بیشتر از سه سیم روی گیتار می دانند .

ما سیگار نمی کشیدیم و مشروب نمی خوردیم،اما

موهایمان که تا شانه می رسید، وحشی بود وقتی باد برمی خاست

و سایه های این تنهایی،زمین هرزه را در بر می گرفت.با اتوبوس

یا سواری،با تکان های قطار روی یک پل بلند،ما می خواستیم

برویم از اینجا.ما نشسته در کنار آبراه،یخ زد زمان.

چشم هامان دنبال می کرد آب را ،

که با لبه های سفید اما زیرش سیاه،دوان خارج می شد از شهر...

ترجمه : آرش رادمنش

گری سوتو، چیکانوی مرموز ادبیات معاصر آمریکا

2007-10-20T19:04:00.000+03:30

گری سوتو

گری سوتو متولد فوریه 1952 در فرزنو کالیفرنیا زندگی آغاز کرد.والدینش آمریکایی- مکزیکی و از طبقه ی کارگر بودند.برادر بزرگی داشت به نام بابی و دبرا،خواهر کوچکی که به شکلی تراژیک از ناحیه چشم معلول شده بود. در جوانی کارگر معدن سن وواکین بود و از همان دوران به شکلی غیر آکادمیک مجذوب شعر

شد.وارد کالج شهر فرزنو و از آنجا به دانشگاه ایالتی کالیفرنیا رفت. سپس در همان دانشگاه به مطالعه ی فنون شعر پرداخت و مدرک کارشناسی ارشد

هنرهای زیبا را به دست آورد.

نخستین مجموعه شعرهای او به نام عناصر سن وواکین به سال 1976 برنده ی

جایزه ملی انجمن شعر آمریکا شد و در 1977 انتشار یافت.نیویورک تایمز با

تجدید چاپ شش شعر کتاب از آن استقبال کرد.شعرهای این کتاب تصویری مخوف و شوم از زندگی مکزیکی – آمریکایی های سنترال الی ارائه می دهد. از آن زمان او مجموعه های شعر بی شماری از جمله یک طرح ساده(2007) ،

یک نوع از ایمان(2003) و کالج سال سومی ها(1997) منتشر کرده است.

مجموعه ی اشعار جدید و انتخابی (1995) سوتو فینالیست جایزه ی ملی کتاب آمریکا شد. بقیه ی کتاب های او عبارتند از : ابلیس آواز/سرود آشنا (1994) ، نغمه های اهل محل (1992) ، راه خانه در مذهب(1991) ،

چه کسی ما را می شناسد؟ (1990) ، مو مشکی(1985) ، آن جا که گنجشکها سخت کار می کنند(1981) ، قصه ی آفتاب(1978).

سوتو متاثر از شاعران بسیاری از جمله پابلو نرودا و ادوارد فیلد ،شعرهایی نوشت

که بر تجربیات زندگی روزمره متمرکز شده و زندگی اش را به عنوان یک چیکانو،

منعکس کرده است. در آن ها

جویس کارول اوتس درباره ی کارهای او گفته:"شعرهای گری سوتو سرشار است از سرعت،بامزگی،آرامش،قوت قلب و به شدت باورپذیر است؛درست مانند یک نامه ی عاشقانه محو، یا گوش کردن به موسیقی ای که از یک ماشین در حال عبور پخش می شود؛ تکه های وصله شده ی زیبایی،انگار تکه های وصله شده ی آفتاب؛تپش ناب زندگی."

او دو رمان عاشق شعر(2001) و نیکل و دایم(2000) ؛ یک شرح حال به نام

سر تا ته خیابان(1985)،که جایزه ی کتاب 1985 کلمبوس را برایش به ارمغان

آورد؛ و کتاب های بی شماری برای کودکان و نوجوانان نوشته است.همچنین ویرایش و تنظیم سه گلچین ادبی پاره های دل (1993)،کودکی کالیفورنیا

(1988) ، ورود:چهار شعر لاتین(1976) را انجام داده.

افتخارات او شامل مدال اندرو کارنگیا ، جایزه ی ملی انجمن شعر آمریکا ،جایزه

نیشن/دیسکاوری ،جایزه ی بس هاکین و جایزه ی لوینسن از مجله شعر را در بر

می گیرد.او همچنین عضویت هیئت علمی انجمن هنر کالیفرنیا،بنیاد گوگنهایم و سازمان اوقاف هنری را دارا می باشد.

سوتو پس از آنکه در سال 1994با هدف پرداختن تمام وقت به کار نوشتن تدریس را رها کرد،سال 2003 دیگربار در دانشگاه کالیفرنیا واقع در برکلی آغاز به تدریس کرده و تا امروز آن را ادامه داده است. او اکنون ساکن کالیفرنیای شمالی است و در حال تکمیل کتاب شعر جدیدش کمی تا قسمتی ابری: شعرهای عشق و اشتیاق،که بهار 2008 چاپ خواهد شد، می باشد.

-------------------------------------

پ. و

Gary Soto1-

Fresno 2-

San Joaquin 2-

The Elements of San Joaquin 3-

A Simple Plan (Chronicle Books, 2007) 4-

One Kind of Faith (2003) 5-

and Junior College (1997) 6-

Soto's New and Selected Poems (1995) 7-

Canto Familiar/Familiar Song (1994) 8-

Neighborhood Odes (1992) 9-

Home Course in Religion (1991) 10-

Who Will Know Us? (1990) 11-

Black Hair (1985) 12-

Where Sparrows Work Hard (1981) 13-

The Tale of Sunlight (1978) 14-

Pablo Neruda 15-

Edward Field 16-

چیکانو : مکزیکی-آمریکایی 17-

Joyce Carol Oates 18-

Poetry Lover (University of New Mexico Press, 2001) 19-

Nickel and Dime (2000) 20-

a memoir Living Up the Street (1985) 21-

Columbus 22-

Pieces of Heart (1993) 23-

California Childhood (1988) 24-

and Entrance: Four Latino Poets (1976) 25-

Andrew Carnegie 26-

Nation/"Discovery" Prize27-

Bess Hokin Prize 28-

Levinson Award 29-

Guggenheim Foundation 30-

--------------------------------------------------------------------

زندگی این طور عمل می کند

گری سوتو

امروز زندگی برایمان بیست دلار خرج بر می دارد

پنج تا برای توپ بیس بال،چهار تا برای کتاب

یک مشت قهوه و دو شیربنی رولت،

کرایه اتوبوس ، رزین برای ویولون مادر ت.

خریدمان دارد تمام می شود.انعامی که

برای زن گارسن گذاشته ام چون بارانی فرو می ریزد،

احتمالن ریشه های نورس کودکی را آب می دهد ،

گربه ای ستیزه جو را که گلوله ی جورابش را و

رها نمی کند مگر جوجه ای برای خوردن موجود باشد.

تا جایی که من می توانم بگویم، دخترم، قضیه از این قرار است:

از نانوایی نان می خری ، از میوه فروشی پاکتی سیب ،و این اسکناس ها

به سمتی می روند تا به دیگران کمک کنند خودکار ،چسب قطره ای و بلیط برای

دیدن فیلمی بخرند که آن ها را از ته دل خواهد خنداند.

اگر ما ماهی طلایی بخریم ، کسی کلاه خواهد خرید

اگر ما ماژیک بخریم، کسی با خود جارویی به خانه خواهد برد

، خرید کوچکی این جا و آن جا ، یک انعام

و زندگی همچنان ادامه خواهد یافت.گمان می کنم.

ترجمه و تهیه : آرش رادمنش

7/5/1386

2007-10-10T20:19:00.001+03:30

را بخوانید در مجله ی کتاب شعر ، Hello My Friend کاف شعر 16 و

. و بخوانید کاف شعر 42 را در مجله ی شعر کارنامه(وازنا)

2007-09-20T23:15:00.000+03:30

از کارهای قدیمی ننر زده ی آینده دار، مجموعه ی درس الفبا :
الف و ب و جیم را در صحنه ها بخوانید،لطفن.

چند روز اخیر را به بر رسی و ترجمه ی آثار گری سوتو شاعر و نویسنده ی
غریب مکزیکی-آمریکایی مشغول بوده و هستم.
احتمالن چند روز بعدتر یکی،دو تا از ترجمه ها را بگذارم اینجا.

2007-09-13T23:37:00.000+03:30

کاف شعر 11

بینوا موری که اینجا مانده است.....

روزی روزگاری تپه ای

دوست خالی نمی کند- از ترس

من پوچ نیستم

_گل از من

پس از این زاری مکن)

هوس یاری مکن)

همیشه باران که می بارد وهمی در سرم نم می زند

بی پدر بی زلزله ,آرام باش

در کنار تو پرستو سرخوش از جاماندن است...

ماشینها تنها تر...

وزززز...ز

آدمها تنهاتر...

بت شکن افسار اسبش را گرفت و مرد و برد

_ اسب سرخ ابتر پر رمز و راز قصه را

حالا هی بیا پاراگلایدر

هی برو بانجی جامپینگ

(مر لوچان نزن

می رم تی لوچان ر)

به دهانم نمی رسید دست هایم

رساندمش به دامنت

تطابق دستوری؟

نه! نابجاگویی تحت اللفظی!

و من وتو بی امید, با امید اسب سرخ

خرتر از هر خر سوار دل خراب و تن درست,

بی صدا دن کیشوت هر قصه را سر می بریم.

حالا اینجا

تکرار تند اضطراب

قهقهه ای اهورایی

و قارقار نقش ها

خواب خوابم.هوش را بی هوشیم سق می زند...

شب بخیر.